GÖZLERİNİ ÖĞLEN AÇMAK-BİR DEVLET MEMURUNUN RÜYASI…

“Gooooodmorniiiiiiing Vietnam!!!!”  10:27’de babamın aramasıyla uyanmış, telefona benim olduğu belli olmayan garip, kalın ve kirli, böyle pütürüklü bir sesle cevap vermiştim. Babam, babişkom, günaydın bile diyemeden ‘Bugün Cumartesi mi?’ dedi. 🙂 Benden olumlu cevabı alınca pat diye kapattı telefonu. Uyumamı istiyor biliyorum. 🙂 Bende yaşamış olduğum hafif bilinç halinde yüzümde ter damlaları olduğunu farkedip gidip yüzümü yıkadım ama gözlerimi tamamen kapatarak. Gözüme su kaçarsa tekrar uyuyamam. 🙂 Kendimi aldım salona attım, televizyonu açtım, sesini kıstım. En son hatırladığım Madagaskar Penguenleri’ydi. Private lemurlardan birinin hayeleti ile konuşuyordu. 🙂 Huzur içinde kendimi uykunun en güzeline bıraktım. Cnbc-e’de ki bütün sabah programları bitti öğlen programları başladı ben hala uyuyordum, annem 12:46’da arıyana kadar. Telefonu açtığımda sesim sabahkinden farksız değildi. Annemde acele ile telefonu kapattı. Ben kendimi gene uykuya bıraktım. Haftanın 5 günü horozlardan bile erken kalkınca, Cuma gecesi çok geç yatınca, uyku… Ne olduğunu bulamadım; en gereklisi sanırım ama huzur dolu, rahatlatıcı, tatlı. Öyle bir şey işte. Saçma bir rüyaya kadar. Rüyamda annem , abim, babam ve bir sürü akrabaların olduğu bir odada bana, “Ee sevgilinle ayrılığı nasıl kaldırıyorsun?” gibi bir soru sordu, bütün başlar bana çevrildi, babamın gözleri çakmak çakmak oldu. Bütün beyin hücrelerim “KALK, UYAN!” diye çığlık attı. 🙂  Kalktım bende. Yüzümü yıkamadan annemi aradım. Bukadar geç kalkmadığım için şaşaırdı tabi. Gece 3’te yattığımı duyunca durakladı. 🙂

Uzun süredir bu kadar geç yatmamış, bu kadar geç kalkmamış ve vücudumda ter varken uyanmamıştım. Baş ağrım felaket, sol lobum lop lop. 🙂 Kafamın her hareketinde sanki beynimde jöle varmışda kafa tasıma vuruyormuş gibi hissediyorum. Pek hoş bir duygu değil. İnsana tekrar yatma, uyuma hissi veriyor. 🙂 Halbu ki cumartesi günleri yapılacak ne kadar çok şey olur. Büyük ihtimalle bir kısmını Pazar gününe bırakacağım. Günüme Elizabeth&The Catapult’un albümü ile başladım. İyi bir başlangıç oldu. Günümün devamı da böyle hafif geçsin. Şitres yok, şakin şakin, uşul uşul… (Çocukken s harfi yerine ş harfini söylermişim. Saçımı acıtan anneanneme ‘Anane uşul uşul tara.’ dermişim 🙂  Zaman zaman, çok sinirlendiğimde, heycanlandığımda yani hızlı konuşurken gene aynı hatayı yapıyorum. Çaktırmamaya çalışıyorum ama çakıyorlar. 25 yaşında bir kadına yakışmıyor tabi. 🙂  ) An itibarı ile saat 13:19 ve iyi bir arkadaşım bukadar uyumama’Vücudnun ihtiyacı varmış demekki.’ yorumunu yaptı. 🙂 İnsanlar çok iyi bugün. “Kalk, bu saate kadar ne yattın!” diyen yok. Sabah sabah- yani pek sabah değil ama ilk yenilen öğün kahvaltı, uyandıktan sonraki ilk 2 saat sabahtır benim için.- ne mutluluk, ne hafiflik.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s