söylenmemiş sözlere…

Bloga bakasım geldi bu akşam, uzun zamandır incelemiyorum. Bir sürü taslak yazım var. Zamanında çok söyleyesim gelmiş ya beğenmemişim ya cesaret edememişim ama gene de kaydetmişim. Kaybetmek ismemişim düşüncelerimi. Okuyunca hepsini tek tek etkilendim. 🙂 Birinde duygu durumu: karışık, bunalımlı ve sinirli yazmışım. Ne güzel yazmışım. 🙂

Genelde zihni dilinin ucunda bir hatun kişi olarak nasıl o yazıları yayımlamadım? Bilmem. Yayımlamamak da iyi olmuş. Ergenliğimde ki günlüğümü okuyormuş gibi hissetim ve içim ısındı. Hepsinin hatırladım. 🙂 Aklıma geldi, bir gün günlüğümü okurken, hala ergendim, hoşalndığım çocuğu yazdığım yeri açtım ve abimin bana not yazdığını gördüm. Sinir küpü olmuştum! Sinirli halimden korkmalı, dünya alem hemde ama ozaman küçüktük, abiye ters laf edemezdik. Yuttum bu yaptığını, hiç tepki vermedim ama ölesiye utanmıştım. 🙂 Eğer olurda bunu okursan sevgili abim, seni seviyorum, gıcıklıklarına rağmen hatta onlarla daha çok. 🙂

Evet, yazının konusuna uygun olarak söylenememiş bir şeyi söylediğime göre, içimi boşaltıp aile içi bir karışıklığa yol açmadan… 🙂

Bir biram olsaydı ve şuan ilaç almıyor olsaydım bu akşam üstü söyleyemedğim sözlere, edemediğim küfürlere, atamadığım çığlıklara, eteğimdeki dökülmek bilmeyen taşlara içerdim…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s