Bahsis… ;)

BAHŞİŞ DERKEN???? 😀

Sabahın köründe kalmışım, günlerden perşembe. Duş alıp, hazırlanıp üniversiteni yolunu tutmuşum. Arabam olmadığından toplu taşıma ile okula gitmem gerekmiş. Aydın’da büyük büyük belediye otobüsleri olmadığından, hala küçük bir Anadolu şehri olduğumuzdan dolmuş çabuk dolmuş. Ben bir yer bulup oturmuşum ama dolmuşa yaşlı amcalar binmeye başlamış. Sabah çarşıya inecekler ve günü orada arkadaşları ile, kahvede, pazarda, çarşıda geçireceklermiş. Ben hala Anadolu çocuğu olduğumdan ayakta amca-teyze kalmasına dayanamamışım ve amcaya yerimi vermişim. Amca yüzünde gülümseme ile bana teşekkür etmiş ve yerime torumuş. Koltuğa oturur oturmaz elini cebine atmış ve cebinden fıstık olduğunu anladığım şeler çıkarmış ve bana “Bahşiş.” diyerek uzatmışım. Elimi kocaman açık bana sunduklarını kabul etmişim ve onunkinden daha büyük bir gülümseme ile teşekkür ederik fıstık ve şeker olduğunu anladığım bahşişimi cebime atmışım. 🙂 Kocaman gülmüşüm; içime güneş doğmuş sanki. 😀 Ders arasında zhin açıklığı versin d,ye şekeri yemişim ama önce fotoğraflarını çekmişim. Memleketimde iyi insanlar hiç bitmemişmiş. 🙂

bahşiş

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s