HAYAT DİLİMİN UCUNDA…

Diyet mi yapiyorum? Hayır. Diyet yapmaya ihtiyacım var mı? Evet, hatta HELL YES! Peki bu bünye neden kendini diyetle sınamiyor? Biliyorum ki diyet yapamayacagim, iki gun sonra bırakacagım. Peki ben napiyorum? Böle tombiş kalmayi kabul mü ediyorim? Tabi ki hayır, HELL NO!!!
Bir hafta boyunca bosu bosuna cabaladim. Kendi kendime genc oldugumu, guzel oldugumu, kilolarımı çabuk verebilecegimi soyledim ve sadece karbonhidrati azattim. Oglenleriaz yedim, akşamlari salata yedim, ekmek yok, simit-poğçayı aklıma bile getirmedim. Sonuç? Değişen birşey yok! Göbek aynı göbek!!!  ;( ;(
Ama direncimin kırilmasina izin vermedim ve haftasonu da yemek programıma devam ettim. Ama herşey kapının çalmasıyla altüst oldu!
Biraz kitap okur yatarım diye düşünüp yatağıma yöneldiğimde akşam yemeği niyetine sadece cacık yedigimm için açtım ama kendimi kandirmam zor olmadı. Düşünmezsen üstündem gelebilirsin; aslında aç değilsin. 😉 😉  Derken kapı acı acı çaldı ve komşunun oglu gece saat 22:08’de fırından yeni çikmiş ıspanaklı börekleri getirdi. Biytiğim an o andı. Hiç tereddüt etmeden, 2. kere düşünmeden böreklerden 1 dilim yedim ve anladım ki hayat aslında dilimde bulunan tatlı, tuzu, ekşi ve acıyı algılayan bölgelerde bi anlık zevk. HAYAT DILIMIN UCUNDA…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s