İSTANBUL’DA YAŞAMAK VE YAŞAYAMAMAK

İSTANBUL’DA YAŞAMAK BİR DERT SANIRIM…

Son İstanbul gezimde ilk gün Emirgan’a gitmek istemiş ama trafik nedeni ile gidememiştim. Buna rağmen gitmekte inatçıydım ve tekrar düştüm İstanbul trafiğine. 😦 Üzülecek bir durum gerçekten. Tekrar toplu taşımadaydık, tekrar trafik vardı, tekrar bunaldık. Gideceğimiz yer 8 yada 9 km iken hiç bir yere gidememek, otobüsün sıkışıklığı, uf yazarken bile sıkıldım ya.

Daha fazla otobüsü çekemeyeceğime karar verince, içimden bir canavar çıkıp yakamı böğrümü yırtmadan hemen önce, cinnet getirmeme ramak kala kendimizi attık otobüsten. Otobüsten indiğimiz andan itibaren ruh halimiz tamamen değişti. 🙂 Hava çok güzeldi, manzara muhteşemdi, öyle olunca kendimizi güzel duygulara bıraktık…

İlk önce size Arnavutköy ile Ortaköy arasından bazı manzaralar sunuyorum. Şu evlerin manzarasına bakar mısınız? Kim bu evlerde yaşamak istemez ki. Kapılarını çalıp ” ee ben acıktım… ” demek istedim. 🙂

 

 

wpid-20150412_163025.jpg

Evler çok estetik değil mi? Nerede şimdi ki karaktersiz modern binalar, nerede buestetik ve kibar binalar. Aralarında dağlar kadar fark var.

 

 

wpid-20150412_163130.jpg

 

Arnavutköy’den Ortaköy’e yürüdükten sonra tabi ki meydanı gezmeden olmazdı, bu nedenle gezdik efem. 🙂 Gezerken gördüklerim güzel, insan kendi şehrinde de bu camilerden olsun, benzer güzellikler olsun istiyor gerçekten de.

wpid-20150412_183900.jpg

Ortaköy Camisi’nin altından kafamı kaldırıp kaldırıp camiye bakmayı durduramadım. Nerede eski camiler, nerede şimdi ki her yeri yeşil, modern camiler. Estetik diyorum, başka bir şey demiyorum.

wpid-20150412_191919.jpg

Ortaköy ile Beşiktaş arasında ise Çırağan Sarayı ve Beşiktaş iskelesi. Daha niceleri var aslında ama eski arkadaşlar birleşip güzel bir havada sohbet ederken fotoğraf çekmeyi kaçırmış olabilirim. 🙂 Maruz görünüz efendim.

wpid-20150412_194104.jpg

wpid-20150412_195546.jpg

 

Veee, son olarak tabi ki yemek, yemek, yemek. Gecenin bir vakti yazdığım için bu postu, yediklerimi hatırlayınca ağzımın suları aktı. 🙂 🙂 Gene de yazmaya devam edeceğim. Bodrum Mantı Cafe 🙂 Bak adını yazmam yetti mutlu olmama. 🙂 Tamamen şans eseri, açlıktan gözümüzün döndüğü bir anda ilk karşımıza gelen mantıcıya aslında çok da beklentim olmadan girmiştim. Yemek konusunda hassasımdır, ama o kadar açtım ki tek derdim doymaktı ve muhteşem bir şey oldu. 🙂

wpid-20150412_173915.jpg

Kızarmış mantı yedim, daha önce hiç yememiştim ve denemek istedim. Genelde o kadar açken böle maceralara girmem ama kısmet demek ki. 🙂 Arkadaş da klasik mantı yedi ve büyük bir rahatlıkla söyleyebilirim ki kızarmışı bombaydı. 🙂 Arnavutköy’e giden herkese öneriyorum, hatta daha da ileriye gidip yapılması gereken listesine yerleştiriyorum. Fiyatlar tabi ki mekanın bulunduğu semt açısından biraz yüksek ama kesinlikle değiyor. Yemeğiniz biter bitmez aşşağıda ki “şey” geliyor. 🙂

wpid-20150412_172525.jpg

Şey diyorum çünkü tarif edemiyorum. 🙂 Kağıt helva arasında dondurma, üstüne yaban mersini sos. Ben kağıt helvalı dondurma sevmediğim halde, bayıldım.  Gidin anacım, gidin yiyin.

Yani yaz öncesi millet diyete sarmışken pek hoş olmadı tabi ki ama orada olanlar gitsin, başka şubelerine yakın olan varsa onlar da gitsin.  Ay bu fotoğrafın üstüne bir şey demeden kapatıyorum. 🙂 🙂 HAdi iyi diyetler…

Reklamlar

Tesadüfen İş Bankası Müzesi

YOOK, UNUTMAYI DÜŞÜNMÜYORUZ.

Dün gece İstanbul’a yola çıktım, içimde bir heyecanla. Sabah’ın köründe indim. Mecidiye köyde kalıyorum, kırk yıllıkmış gibi hissettiren arkaddaşımla. Gezmek için Emirgan korusuna ve Ortaköy’e gitmeyi planlıyorduk. Arkadaş cumartesi güünü trafiğin çok yoğun olacağını bu nednele arraba ile değilde toplu taşıma ile gidelim dedi. Demez olaydı. Lanet trafik, lanet bir bunaltı. Otobüsler Arap dolu, kendimi turist gibi hissetim. Baktım arkadaşın yüzü değişmeye başladı, öflemeye pöflemeye başladı, patladdı patlayacak; inelim dedim. ortaköy’ü boşver Eminönü’nde gezelim dedi. Hop diye indik ve yürümeye başladık ve otobüsü geçtik inanın ki. 🙂

Eminönün’de gezmekteyken ve palet ( Didim’de kullanmak üzere güzel biir palet arıyorum) ararken önüümüze İş Bankası Müzesi çıktı. Çanakkale Savaşı sergisi vardı. Tamamen tesadüftü ve süper bir sergiydi, taddı damağımda kaldı. Buyrunuz efendim.image

Müzeye giriş ücretsiz, bununla beraber müzenin sağladığı ücretsiz turlar var

ve bir rehber sergiyi anlatıyor. Güzel bir hizmet olmuş.image

image

image

Bina çok güzel, eski dokusu korunmuş. İç kapıların üstünde hala İş Bankası, Giriş, Çıkış

gibi yazılar duruyor ve 50-70 lerin tarzıını yaratıyor. 🙂 Çok ama çok hoşuma gitti.

imageBakınız güzelliğine  🙂 Tam dönem dzilerinden çıkma gibi.

image

Serginin bir çok bölümü var ve sergi hem Çanakkale savaşına, hem bankanın tarihine ve doğal olarak da ülkenin tarihine ışık tutuyor. 🙂image

İş Bankası Müzesi son dönemlerde unutulmak istenen Atatürk’ü ve ülkenin kurulmasında katkısı olan bütün silah arkadaşlarını güzel bir sergi ile hatırlatmış olan ve aslında bu sergi ile riskli biir tavır da takınmış oolan İş Banka’sına teşekkürler diyip, yolu Eminönü’ne yolu düşen herkesi müüzeyi gezmeye davet ediyorum.

Son söz olarak da önce memleketime sonra da dünyaya savaşsız bir yaşantı diliyorum.

Yunanistan Konsolosluğu, Devlet Dairesi Çalışanları İçinYunanistan Turistik Vize Evrakları

  1. Yunanistan Vize başvuru formu (Eksiksiz bir şekilde doldurulmalı, başvuru evraklarında bulunan bilgilerinizde bulunan bilgilerinizi desteklemelidir)
  2. Pasaport (başvuru yapmak istediğiniz tarihten itibaren en az 6 ay geçerli olmalı) Son on yıl içerisinde çıkarılmış geçerli pasaportun en az iki adet boş vize sayfası bulunması gerekmektedir. Pasaportunuzun geçerlilik süresi talep edilen vize süresinin bitiminden sonra en az 6 ay daha geçerli olmalıdır. Pasaportların 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7. ve sonuncu sayfalarının fotokopileri (eski tip pasaportlar için). Yeni tip pasaportlar için ise sadece kimlik bilgilerinin yazılı olduğu sayfanın fotokopisi gereklidir. Daha önce Schengen vizesi aldıysanız o vizenin bulunduğu sayfanın fotokopisi
  3. 2 adet biometrik fotoğraf (Beyaz fon üzeri, daha önce herhangi bir vize işlemlerinde ve pasaportunuzda kullanılmamış olmalıdır)
  4. Vize talep dilekçesi (Yunanistan konsolosluğuna hitaben, seyahatin amacı, tarihleri, sponsoru ve vize süresi bitmeden ülkeden ayrılınacağı belirtilmelidir)
  5. Görev yazısı
  6. Görev kimlik kartı
  7. Maaş bordrosu
  8. SGK Hizmet dökümü
  9. Banka hesap cüzdanları (Son 3 aylık dökümü içeren, mevcut bakiyesi seyahat masraflarını karşılayacabilecek, kaşeli, imzalı ve banka imza sirküleri ile birlikte)
  10. Tapu ve araç ruhsatı fotokopileri (Varsa)
  11. T.C Kimlik kartının fotokopisi
  12. Uçak bileti rezervasyonu (Gidiş-dönüş bilet rezervasyonu seyahat tarihlerinizi desteklemelidir)
  13. Otel rezervasyonu (Seyahat edecek kişinin adına düzenlenmiş olmalıdır)
  14. Seyahat sağlık sigortası (En az 30.000 Euro teminatlı, Uluslararası geçerlilikte ve seyahat süresini kapsamalıdır)
  15. Seyahat edeceğiniz araç ruhsatı, seyahat tarihinizi kapsayan Aracın uluslararası geçerli yeşil sigortanın orijinali
  16. Uluslararası ehliyetin orijinali (Beynelmilel)

Bu nedir arkadaş? Vatandaşlığa mı başvuruyorum yoksa ülkeyi üstüme mi alıyorum? Bu nedir ya? Altı üstü 5-6 gün adalarda gezeceğim, belki kısacık bir Atina turu yapacağım. Bu kadar evrağa gerek var mı ya? Öf içim sıkıldı yahu. Ha vaz geçtim ha vazgeçeceğim. O noktaya geldim hem de sadece evrak listesini okumayla. Birde evrak toplamaya başlasam ne olacak kim bilir. 🙂

Olur da cesaretimi toplar evrakları ayarlarsam Atina’dan yazarım. 🙂 🙂 🙂 keh keh keh